Član 186

Poreski obveznik, fizičko lice i preduzetnik, dužan je da u roku od deset meseci od dana početka primene ovog zakona podnese Poreskoj upravi prijavu za evidenciju ukupne imovine u zemlji i inostranstvu, ako je njena vrednost veća od 20.000.000 dinara. Imovinu, u smislu stava 1. ovog člana, čine: 1) nepokretnosti (stan, kuća, poslovna zgrada i prostorije, garaža, zemljište i dr.); 2) akcije ili udeli u pravnom licu; 3) oprema za obavljanje samostalne delatnosti; 4) motorna vozila, plovni objekti i vazduhoplovi; 5) brisana je (vidi član 19. Zakona – 70/2003-1) 6) štedni ulozi i gotov novac; 7) druga imovinska prava. U prijavu za evidenciju imovine unose se i podaci o imovini povezanih lica. Poreski obveznik, fizičko lice i preduzetnik, čija je imovina iz st. 1. i 2. ovog člana veća od 10.000.000 dinara, ali ne prelazi 20.000.000 dinara, može da podnese prijavu za evidenciju imovine. Poreska uprava može, u skladu sa članom 60. stav 2. ovog zakona, proceniti vrednost imovine iskazane u prijavi za evidenciju imovine i dostaviti poreskom obvezniku rešenje o proceni. Prijava za evidenciju imovine služi isključivo za sprovođenje unakrsne procene poreske osnovice iz člana 59. ovog zakona. Unakrsna procena primeniće se na razliku između vrednosti imovine utvrđene u poreskoj kontroli i procenjene, odnosno prijavljene vrednosti imovine na način iz stava 5. ovog člana. Ako poreski obveznik iz stava 1. ovog člana ne podnese prijavu za evidenciju imovine, unakrsna procena primeniće se na njegovu celokupnu imovinu. Oblik i sadržinu prijave za evidenciju imovine propisuje ministar. Poreska uprava utvrdiće jedinstvenu poresku osnovicu unakrsnom procenom za period od 1. januara 2003. do 31. decembra 2005. godine fizičkim licima i preduzetnicima iz ovog člana. Jedinstvena poreska osnovica iz stava 10. ovog člana utvrđuje se kao razlika između vrednosti imovine na dan 31. decembra 2005. godine i na dan 1. januara 2003. godine umanjena za iznos prijavljenog dohotka i za vrednost imovine pribavljene sredstvima stečenim nasleđem, poklonom ili na drugi zakonit besteretan način, za koju to poreski obveznik, odnosno drugo lice ističe i o tome pruži odgovarajuće materijalne dokaze. Vrednost imovine na dan 1. januara 2003. godine čini zbir ukupne vrednosti imovine iz člana 59. stav 3. ovog zakona sa stanjem na dan 1. januara 2003. godine. Vrednost imovine na dan 31. decembra 2005. godine čini zbir ukupne vrednosti imovine iz člana 59. stav 3. ovog zakona sa stanjem na dan 31. decembra 2005. godine, uvećana za vrednost imovine koja je u periodu od 1. januara 2003. do 31. decembra 2005. godine stečena teretno i otuđena teretno ili besteretno.