Član 10

Poreskopravni odnos je odnos javnog prava koji obuhvata prava i obaveze u poreskom postupku Poreske uprave s jedne i fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i otvorenog investicionog fonda, odnosno alternativnog investicionog fonda koji nema svojstvo pravnog lica, a koji je upisan u odgovarajući registar u skladu sa zakonom (u daljem tekstu: fond), s druge strane, kojim se uređuje: 1) obaveza plaćanja poreza, obaveza obezbeđenja poreske obaveze i obaveza plaćanja sporednih poreskih davanja od strane fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i fonda i pravo Poreske uprave da zahteva ispunjenje ovih obaveza; 2) obaveza fizičkog, odnosno pravnog lica, kao i fonda da, u skladu sa zakonom, utvrdi porez, odnosno, po odbitku, naplati porez u ime poreskog obveznika, vodi propisano računovodstvo, podnosi poreske prijave, dostavlja Poreskoj upravi traženu dokumentaciju i podatke, ne obavlja plaćanja na način drukčiji od propisanog, dozvoli pregled svog poslovanja službenom licu Poreske uprave i druge zakonom utvrđene obaveze činjenja, nečinjenja ili trpljenja, u cilju blagovremenog i pravilnog plaćanja poreza, kao i pravo Poreske uprave da zahteva ispunjenje ovih obaveza. U poreskopravnom odnosu iz stava 1. ovog člana, fizičko, odnosno pravno lice, kao i fond ima pravo: 1) na povraćaj više ili pogrešno plaćenog poreza, odnosno sporednih poreskih davanja (u daljem tekstu: preplata), kao i na povraćaj poreza kada je to drugim poreskim zakonom predviđeno; 2) na poresku refakciju, odnosno na refundaciju poreza u skladu sa poreskim zakonom; 3) da koristi poreski kredit u odnosu na poresku obavezu, odnosno obavezu po osnovu sporednih poreskih davanja; 4) da koristi preplatu za namirenje dospelih obaveza po drugom osnovu, putem preknjižavanja. U skladu sa članom 41. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji podnosi se: 1) zbirna poreska prijava za poreze po odbitku plaćene zaključno sa 28. februarom 2014. godine, za koje nisu podnete propisane poreske prijave; 2) pojedinačna poreska prijava za prihode isplaćene u 2013. godini. Danom stupanja na snagu ovog zakona prestaje da važi član 47. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji. Izuzetno, poreskom obvezniku koji podnese zahtev u postupku odlučivanja o odlaganju plaćanja dugovanog poreza na rate, za dugovani porez koji je dospeo za plaćanje do dana stupanja na snagu ovog zakona, koji je kao takav evidentiran u poreskom računovodstvu Poreske uprave, a ne prelazi 2.000.000 dinara i koji u sebi ne sadrži kamatu, može se odložiti plaćanje dugovanog poreza koji u sebi ne sadrži kamatu za taj dug, najduže do 60 meseci. Poreski obveznik iz stava 1. ovog člana, ne pruža sredstva obezbeđenja za dugovani porez koji u sebi ne sadrži kamatu za taj dug do iznosa iz člana 4. ovog zakona. Poreskom obvezniku kome dugovani porez iz stava 2. ovog člana, prelazi iznos propisan članom 4. ovog zakona, u postupku odlučivanja o sredstvu obezbeđenja opredeljuje se sredstvo obezbeđenja koje odgovara iznosu dugovanog poreza iznad iznosa propisanog članom 4. ovog zakona, u koji se uračunava i iznos pripadajuće kamate na taj deo duga. Poreskom obvezniku iz stava 1. ovog člana, koji je stekao pravo na plaćanje dugovanog poreza na rate u skladu sa ovim zakonom, a koji redovno izmiruje rate dospelih obaveza koje su odložene, uključujući i tekuće obaveze u skladu sa zakonom, otpisuje se kamata na dug koja se odnosi na dugovani porez plaćen u tom periodu, po isteku svakih 12 meseci, do izmirenja tog duga u potpunosti. U situaciji kada poreski obveznik i pre isteka roka plaćanja dugovanog poreza na rate u skladu sa ovim zakonom isplati dugovani porez u potpunosti, poreskom obvezniku se otpisuje celokupna kamata na taj dug. Zahtev iz stava 1. ovog člana poreski obveznik podnosi počev od prvog dana meseca koji sledi mesecu u kome je ovaj zakon stupio na snagu, a najkasnije u roku od 120 dana od dana stupanja na snagu ovog zakona. Akt iz člana 7. ovog zakona doneće se u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona. Do dana podnošenja zahteva iz stava 1. ovog člana, poreski obveznik je dužan da izmiri sve tekuće obaveze dospele za plaćanje od dana stupanja na snagu ovog zakona i o tome pruži dokaz, što je ujedno i uslov za ostvarivanje prava na plaćanje dugovanog poreza na rate u skladu sa ovim zakonom. Od dana podnošenja zahteva iz stava 1. ovog člana do dana donošenja rešenja, odnosno sporazuma o plaćanju dugovanog poreza na rate u skladu sa ovim zakonom, poreski obveznik je dužan da izmiri sve tekuće obaveze dospele u tom periodu, najkasnije u roku od 30 dana od dana dostavljanja tog rešenja, odnosno sporazuma, uz obračunatu kamatu na taj dug u skladu sa zakonom. Ako poreski obveznik ne izmiri tekuće obaveze u skladu sa stavom 8. ovog člana, odnosno ako se ne pridržava rokova iz sporazuma ili rešenja o odlaganju plaćanja dugovanog poreza ili ako u periodu za koji je odloženo plaćanje dugovanog poreza ne izmiri tekuću obavezu, Poreska uprava će po službenoj dužnosti poništiti sporazum, odnosno ukinuti rešenje i neplaćeni dugovani porez, uključujući i neplaćenu kamatu na taj dug, naplatiti iz sredstava obezbeđenja, odnosno u postupku prinudne naplate. Za vreme plaćanja dugovanog poreza na rate, u skladu sa ovim zakonom, na taj porez obračunava se kamata iz člana 6. stav 2. ovog zakona. Tekuće obaveze su obaveze po osnovu javnih prihoda koje periodično dospevaju za plaćanje u smislu poreskih propisa, odnosno drugih akata, počev od dana stupanja na snagu ovog zakona. Tekućim obavezama se ne smatraju obaveze utvrđene u postupku kontrole, kao i obaveze koje se utvrđuju rešenjem poreskog organa, a odnose se na poreski period koji je obuhvaćen periodom za koji se traži otpis kamate u smislu ovog zakona. Odobrenjem odlaganja plaćanja dugovanog poreza na rate prekida se zastarelost prava na naplatu dugovanog poreza čiji je rok plaćanja odložen, a vreme za koje je odlaganje plaćanja odobreno ne uračunava se u apsolutni rok zastarelosti.