Član 113

Promovisanje medicinskog sredstva stručnoj javnosti ne može da se vrši: 1) podsticanjem na propisivanje, izdavanje, nabavku, preporučivanjem upotrebe ili kupovinu medicinskog sredstva, nuđenjem i davanjem nagrade u novcu, davanjem poklona ili davanjem i omogućavanjem bilo kakve druge imovinske i neimovinske koristi, odnosno obećavanjem ili davanjem neke povlastice ili nagrade; 2) podsticanjem stručne javnosti da se jedno medicinsko sredstvo može zameniti drugim, bez postojanja jasne medicinske indikacije; 3) iznošenjem tvrdnje ili zaključka o delotvornosti medicinskog sredstva koje je predmet kliničkih ispitivanja u Republici Srbiji ili inostranstvu, osim u slučaju postmarketinškog neintervencijskog kliničkog ispitivanja; 4) objavljivanjem informacija posredstvom medija, a koje se koriste u postupku oglašavanja zdravstvenih ustanova, odnosno privatne prakse, odnosno specijalizovanih prodavnica; 5) umanjivanjem značaja upozorenja o merama opreza ili neželjenim reakcijama na medicinsko sredstvo; 6) umanjivanjem vrednosti nekog drugog medicinskog sredstva koje je registrovano ili na bilo koji drugi način podsticanjem sumnje u vrednost drugog medicinskog sredstva; 7) korišćenjem naziva Ministarstva, Agencije, odnosno lica koja učestvuju u postupku kliničkog ispitivanja, ocenjivanja usaglašenosti, kao i upisa u registre propisane ovim zakonom; 8) korišćenjem materijala zaštićenog bilo kojim oblikom zaštite intelektualne svojine bez prethodnog pristanka vlasnika; 9) korišćenjem razglednica ili drugih oblika pismenih pošiljki čiji sadržaj može biti dostupan ili čitljiv drugim licima osim stručnoj javnosti; 10) korišćenjem telefona, telefaksa, elektronske pošte ili drugih elektronskih sistema lica koja spadaju u krug stručne javnosti bez njihovog jasno izraženog prethodnog pismenog pristanka, a koja se na taj način oglašavaju ili obaveštavaju o svom radu. Stručni saradnici oglašivača u postupku promovisanja medicinskog sredstva stručnoj javnosti ne smeju da remete rad stručne javnosti. Posete stručnih saradnika oglašivača mogu da se organizuju isključivo u vreme i na mestu koje odredi direktor, odnosno drugo lice koje rukovodi radom zdravstvene ustanove, državnog organa, odnosno druge organizacije u kojoj je zaposlena stručna javnost. Stručna javnost ne sme da traži niti primi bilo kakvo materijalno ili nematerijalno davanje kao podsticaj za propisivanje, izdavanje, nabavku, odnosno potrošnju medicinskog sredstva.