Član 30

Vozila koja su odobrena za korišćenje u drugoj državi, a koja nisu usaglašena sa TSI, moraju da imaju dodatnu dozvolu za korišćenje u Republici Srbiji, koju izdaje Direkcija na obrascu propisanom aktom iz stava 13. ovog člana, kao i u obliku rešenja. Rešenje o odbijanju izdavanja dozvole za korišćenje vozila koja nisu usaglašena sa TSI konačno je u upravnom postupku i protiv njega se može pokrenuti spor pred Upravnim sudom. Podnosilac zahteva za izdavanje dozvole iz stava 1. ovog člana dostavlja Direkciji tehničku dokumentaciju o vozilu zajedno sa podacima o predviđenom području upotrebe na mreži Republike Srbije. Dokumentacija iz stava 3. ovog člana sadrži: 1) dokaze da je korišćenje vozila odobreno u drugoj državi zajedno sa dokumentacijom primenjenom u postupku, u cilju dokazivanja da vozilo ispunjava važeće bezbednosne zahteve, uključujući, po potrebi, informacije o korišćenim ili odobrenim odstupanjima; 2) tehničke podatke, program održavanja i eksploatacione karakteristike, što uključuje, u slučaju vozila opremljenih registrujućim uređajima, informacije o postupku prikupljanja podataka, sa omogućavanjem čitanja i procene; 3) evidencije koje prikazuju istoriju održavanja vozila i, po potrebi, tehničke izmene izvršene nakon izdavanja dozvole za korišćenje; 4) dokaze o tehničkim i eksploatacionim karakteristikama koji pokazuju da je vozilo usklađeno sa infrastrukturom i stabilnim postrojenjima, uključujući klimatske uslove, sistem napajanja energijom, sistem kontrole, upravljanja i signalizacije, širinu koloseka i profile, maksimalnu dopuštenu masu po osovini i druga ograničenja mreže. Direkcija propisuje osnovne parametre koje je potrebno proveriti u vezi sa izdavanjem dodatne dozvole za korišćenje vozila koja nisu usaglašena sa TSI. Direkcija na svojoj internet stranici objavljuje listu nacionalnih propisa u vezi sa parametrima iz stava 5. ovog člana. Dokazi iz stava 4. tač. 1) i 2) ovog člana mogu da se ospore jedino ako Direkcija dokaže postojanje značajnog rizika za bezbednost. Direkcija može zahtevati dodatne informacije, analize rizika ili sprovođenje ispitivanja na mreži kako bi se proverilo da li je dokumentacija iz stava 4. tač. 3) i 4) ovog člana u skladu sa važećim nacionalnim železničkim tehničkim propisima. Direkcija će, nakon konsultacije sa podnosiocem zahteva, odrediti obim i sadržinu dodatnih informacija, analize rizika i potrebnih ispitivanja. Upravljač infrastrukture je dužan da, nakon konsultacije sa podnosiocem zahteva, obezbedi izvršenje ispitivanja u roku od tri meseca od dana podnošenja zahteva. Izveštaj o sprovođenju ispitivanja na mreži iz stava 9. ovog člana Direkciji dostavlja upravljač infrastrukture. Direkcija odlučuje o izdavanju dozvole iz stava 1. ovog člana: 1) u roku od četiri meseca nakon dostavljanja dokumenata iz stava 3. ovog člana; 2) u roku od dva meseca po podnošenju dodatnih informacija ili analize rizika ili rezultata ispitivanja na mreži. Dozvola iz stava 1. ovog člana sadrži uslove korišćenja i druga ograničenja, ako postoje. Direkcija propisuje način i uslove za izdavanje dozvole iz stava 1. ovog člana, dokumentaciju koja se prilaže uz zahtev za izdavanje dozvole za korišćenje, sadržinu i obrazac dozvole za korišćenje. Za izdavanje dozvole iz stava 1. ovog člana plaća se taksa čija je visina utvrđena zakonom kojim se uređuju republičke administrativne takse.