Član 25

Svako ima pravo na ponovnu upotrebu podataka u komercijalne ili nekomercijalne svrhe. Zahtev za ponovnu upotrebu podataka podnosi se organu koji raspolaže tim podacima. Zahtev sadrži naziv organa, lično ime podnosioca zahteva, adresu, precizan opis podataka za koje se traži ponovna upotreba, kao i oblik i način dobijanja podataka za ponovnu upotrebu. U zahtevu se obavezno navodi svrha ponovne upotrebe traženih podataka. Organ može odbiti zahtev za ponovnu upotrebu ako se zahtev odnosi na: 1) podatke za koje se može ograničiti ostvarivanje prava na pristup informacijama od javnog značaja u skladu sa zakonom kojim se uređuje slobodan pristup informacijama od javnog značaja; 2) podatke u posedu organa kome je upućen zahtev čija je upotreba izvan delokruga poslova koje obavlja, u skladu sa zakonom; 3) podatke na kojima postoji isključivo pravo intelektualne svojine; 4) podatke organa koji pružaju usluge javnih medijskih servisa ili obavljaju radiodifuznu delatnost, a koji se odnose na medijske usluge u skladu sa zakonom koji uređuje delatnost javnih medijskih servisa i elektronskih medija; 5) podatke koji su rezultat istraživanja obrazovnih i naučnih ustanova, osim biblioteka u ustanovama visokog obrazovanja. Organ koji odbije zahtev za ponovnu upotrebu zbog zaštite prava intelektualne svojine, dužan je da da obaveštenje o nosiocu prava intelektualne svojine ukoliko mu je poznat, odnosno o licu koje je prenelo prava intelektualne svojine u skladu sa zakonima kojim se uređuje pravo intelektualne svojine. Organ ne naplaćuje naknadu za ponovnu upotrebu, osim ako to posebnim zakonom nije drugačije utvrđeno. U slučaju da organ naplaćuje naknadu za ponovnu upotrebu iznos naknade ne sme prelaziti ukupan iznos troškova prikupljanja, proizvodnje, reprodukcije i davanja podataka. Na postupak ostvarivanja prava na ponovnu upotrebu shodno se primenjuju odredbe zakona kojim se uređuje postupak ostvarivanja prava na slobodan pristup informacijama od javnog značaja.