Član 2

Osnovni pojmovi koji se koriste u ovom zakonu imaju sledeća značenja: 1) civilna služba je služba kojom vojni obveznik zamenjuje služenje vojnog roka sa oružjem ili bez oružja a koja se izvršava u državnim organima, organizacijama, ustanovama, jedinicama i pravnim licima određenim rešenjem ministra odbrane, kao i služba u rezervnom sastavu; 2) državni organi, organizacije, ustanove, jedinice i pravna lica u kojima se može vršiti civilna služba (u daljem tekstu: organizacija ili ustanova) su: ustanove, javna preduzeća i organizacije koje obavljaju naučnu, obrazovnu, vaspitnu, kulturnu, sportsku, socijalnu, zdravstvenu, humanitarnu i drugu delatnost od opšteg društvenog interesa; državni organi; organi autonomne pokrajine i organi jedinica lokalne samouprave, kao i jedinice, službe i drugi organizacioni delovi sistema civilne zaštite formiranih u skladu sa zakonom, a koje se finansiraju iz budžeta Republike Srbije; 3) lice koje uloži prigovor savesti je vojni obveznik (regrut i lice u rezervnom sastavu) koji iz verskih, moralnih ili drugih opravdanih razloga savesti želi da služenje vojnog roka u Vojsci Srbije zameni civilnom službom, pod uslovima i na način propisan zakonom; 4) lice u civilnoj službi je lice koje vrši civilnu službu u organizaciji ili ustanovi, odnosno lice koje je izvršilo civilnu službu i prevedeno u rezervni sastav; 5) odgovorno lice je rukovodilac (načelnik, upravnik, direktor, sekretar i dr.) organizacije ili ustanove u kojoj se vrši civilna služba.