Član 76

Na odlučivanje o izdavanju dozvole za rad DZUAIF-u iz treće države shodno se primenjuju odredbe ovog zakona o izdavanju dozvole za rad DZUIAF-u, uz izuzetak da član 26. stav 1. tačka 6) ne dovodi u pitanje primenu člana 72. stav 3. ovog zakona. Osim podataka navedenih u članu 26. ovog zakona, DZUAIF iz treće države je dužan da Komisiji dostavi sledeće: 1) obrazloženje izbora Republike kao referentne države članice sa podacima o strategiji ponude udela u AIF-u; 2) spisak odredbi ovog zakona koje su nespojive sa pravom treće države u kojoj je osnovan DZUAIF ili AIF čije udele u AIF-u namerava da stavi na tržište na području EU; 3) pisani dokaz koji se zasniva na regulatornim tehničkim standardima koje donese ESMA, da propisi treće države sadrže odredbe shodne odredbama ovog zakona, koje su nespojive sa pravom treće države, koje imaju istu regulatornu svrhu i nude jednak nivo zaštite članovima, odnosno akcionarima relevantnih AIF-ova, i da je DZUAIF usklađen sa tim ekvivalentnim pravilima; 4) poslovno ime, odnosno ime i prezime pravnog zastupnika DZUAIF-a i njegovo sedište, odnosno prebivalište. Pisani dokaz iz stava 2. tačka 3) ovog člana mora da sadrži i pravno mišljenje o postojanju nespojivih obaveznih odredbi u propisima treće države, uključujući i opis regulatorne svrhe ekvivalentnih pravila i načina zaštite članova, odnosno akcionara u relevantne AIF-ove koje im ista pružaju. Podatke iz člana 26. ovog zakona, DZUAIF je dužan da dostavi za AIF-ove iz Republike ili druge države članice kojima namerava da upravlja, kao i za AIF-ove kojima upravlja, a čije udele u AIF-u namerava da stavi na tržište na području EU sa evropskim pasošem.