Član 156

Depozitar AIF-a koji je osnovan u Republici može biti isključivo depozitar iz člana 155. stav 4. ovog zakona. Kada DZUAIF iz Republike upravlja AIF-om iz druge države članice ili iz treće države, depozitar se osniva na nekoj od sledećih lokacija: 1) za AIF-ove iz druge države članice, u matičnoj državi članici AIF-a; 2) za AIF-ove iz treće države, u državi u kojoj je AIF osnovan ili u Republici. Kada je Republika referentna država članica DZUAIF-u iz treće države, depozitar za AIF-ove iz treće države kojima upravlja taj DZUAIF, je iz države u kojoj je osnovan AIF ili iz Republike. Imenovanje depozitara iz treće države od strane DZUAIF-a iz Republike sprovodi se pod sledećim uslovima: 1) postoje primereni postupci saradnje i razmene informacija između Komisije i nadležnog organa druge države članice u kojoj DZUAIF namerava da stavi na tržište udele u AIF-u i nadležnih organa depozitara; 2) depozitar podleže efikasnim prudencijalnim zahtevima, uključujući minimalne kapitalne zahteve usklađene sa propisima EU; 3) treća država u kojoj je osnovan depozitar nije uvrštena na spisak FATF-a kao rizična država ili teritorija; 4) treća država, u kojoj je osnovan depozitar je potpisala sporazum sa Republikom i svakom drugom državom članicom u kojoj DZUAIF namerava da stavi na tržište udele u AIF-u iz treće države, koji u potpunosti ispunjava standarde iz člana 26. OECD-ovog modela poreske konvencije o prihodima i kapitalu i obezbeđuje efikasnu razmenu informacija u pogledu poreske materije uključujući sve multilateralne poreske sporazume; 5) ugovor između DZUAIF-a i depozitara mora sadržati odredbe o odgovornosti depozitara prema AIF-u ili članovima, odnosno akcionarima u AIF-u.