Član 4

Nekomercijalni rizici iz člana 3. ovog zakona obuhvataju slučajeve kada nije moguće naplatiti potraživanja domaćih pravnih lica i preduzetnika od inostranog partnera, iz sledećih razloga: 1) neplaćanja duga u roku od šest meseci od ugovorenog roka dospelosti, ako je dužnik država, državna organizacija ili lice za koje garantuje država, odnosno državna organizacija; 2) političkih događaja u zemlji dužnika ili ratnog stanja u državi čiji je državljanin dužnik sa drugom državom; 3) opšteg moratorijuma plaćanja, nemogućnosti konverzije valute zemlje dužnika u konvertibilne valute ili zabrane transfera, do isteka tih zabrana; 4) zabrane uvoza robe ili usluga od države ili državne organizacije kao kupca ili korisnika usluga; 5) jednostranog raskida ugovora od države ili državne organizacije kao kupca ili korisnika usluga, osim kada je do jednostranog raskida došlo usled povrede carinskih ili zdravstvenih propisa države uvoznika, odnosno države korisnika usluga; 6) zaplene, oštećenja, zabrane raspolaganja ili uništenja robe, učinjenih od strane države ili njenih institucija, od časa prelaska robe preko državne granice do prispeća inostranom dužniku i 7) elementarnih nepogoda. Pod nekomercijalnim rizicima smatraju se i događaji usled kojih je nastala šteta domaćim licima u vezi sa imovinom investiranom u sopstveno privredno društvo, mešovito privredno društvo ili poslovne jedinice u inostranstvu, i to: 1) nacionalizacija, eksproprijacija ili druge mere države koje se mogu izjednačiti sa nacionalizacijom ili eksproprijacijom; 2) nemogućnost raspolaganja imovinom u trajanju od najmanje 12 meseci zbog drugih mera preduzetih od države u kojoj je izvršeno investiranje; 3) uništenje ili oštećenje imovine usled događaja u ratu koji vodi država u kojoj je izvršeno investiranje imovine, odnosno političkih događaja u toj državi.