Član 132

(1) Organ starateljstva može odlučiti da postavi privremenog staratelja štićeniku, kao i detetu pod roditeljskim staranjem odnosno poslovno sposobnom licu ako proceni da je to neophodno radi privremene zaštite ličnosti, prava ili interesa tih lica. (2) Pod uslovima iz stava 1. ovog člana organ starateljstva dužan je da postavi privremenog staratelja: 1. licu čije je boravište nepoznato, a ono nema zakonskog zastupnika ili punomoćnika; 2. nepoznatom sopstveniku imovine; 3. licu čiji su interesi u suprotnosti sa interesima njegovog zakonskog zastupnika, odnosno licima koja imaju suprotne interese a istog zakonskog zastupnika (kolizijski staratelj); 4. stranom državljaninu koji se nalazi ili ima imovinu na teritoriji Republike Srbije; 5. licu koje zahteva da mu bude postavljen privremeni staratelj i za to navede opravdan razlog; 6. drugom licu kada je to predviđeno zakonom. (3) Odlukom o postavljanju privremenog staratelja određuje se pravni posao ili vrsta pravnog posla koju on može preduzeti u zavisnosti od okolnosti svakog konkretnog slučaja.